CEPTEN E

Free Web Hosting Provider - Web Hosting - E-commerce - High Speed Internet - Free Web Page

ISLAM
DİNİMİZDE HOŞ GÖRÜ VE İNSAN SEVGİSİ:

      İnsan,insan içinde doğar,insan içinde büyür ve her zaman insanlarla birlikte yaşar.Bu,onun tabiatının gereğidir.Mademki diğer insanlarla birlikte bulunmak,yaşamak zorundayız;bir başka deyişle,mademki hayatımızı yalnız başımıza değil toplum içinde sürdürmeye mecburuz,öyleyse etrafımızdakilerle anlaşmak,onlarla iyi geçinmek,iyi ilişkiler içinde bulunmak,onların haklarına saygılı olmak zorundayız.Bu, dünyada huzurlu ve mutlu yaşamanın en başta gelen şartıdır.Önce anamız,babamız ve yakın çevremizle,daha sonra komşularımızla ve arkadaşlarımızla,aile yuvası kurunca eşimizle,çocuklarımızla ve diğer insanlarla,hayatımızın sonuna kadar ilişkilerimiz sürüp gider.Hayatın tatlı ve acı olaylarıyla,günlerimiz bazen neşe ve sevinçle aydınlanır,bazen de elem ve
kederle kapkaranlık olur.
      Her insanın düşünce ve davranışları farklıdır.Bu gerçeği bilirsek onlara karşı düşünce ve davranışlarımızda daha ölçülü ve müsahamalı oluruz.Aile ve iş hayatımızda beraber ve devamlı ilişkide bulunduğumuz kimselere karşı,anlayışlı ve hoşgörü içinde bulunmamız,sevilip sayılmamız,
      Karşılıklı güven duygularımızın güçlenmesine sebep olur.Evinde eşine,çocuklarına;iş yerinde arkadaşlarına;oturduğu evde veya köyde komşularına;sokakta ilişki kurduğu diğer insanlara karşı anlayışlı ve hoşgörü ile davranmayan kimseler,kendileri de huzursuz ve mutsuz olurlar.
      Hayatımızın her safhasında,her zaman,geniş bir sabıra ve anlayışa ihtiyacımız vardır.Çünkü. olaylar hemen hemen hiçbir zaman istediğimiz ve sevdiğimiz doğrultuda gelişmez.çeşitli terslikler,sıkıntılar ve ızdıraplar bizi hayli tedirgin eder ,üzer.Canımızı sıkan bir olay karşısında göstereceğimiz öfke ve hırçınlık işlerimizi daha da zorlaştırır.Canımızın yanmasına,hatta başımıza büyük felaketlerin gelmesine yol açar.Olayları anlayış ve hoş görü ile karşılamamız,işlerin düzelmesini belki hemen sağlayamayabilir;fakat en azından sıkıntılarımızın çoğalmasını önler.Yüce Mevla,Kur'an-ı Kerim'de,gerçek mü'minleri överken;"Öfkelerini yenenler,insanların kusurlarını bağışlayanlar"diye vasıflandırmış,insanlarla olan ilişkilerinde nasıl davranacaklarını onlara öğretmiştir.
      Hoşgörü ve anlayış,karşılaştığımız her türlü kötülüğe,ve haksızlığa ve kabalığa göz yummak değildir.Kasıtlı ve kötü niyetle yapılan davranışla,yaratılış ve bilgisizlik neticesinde ortaya çıkan davranışları birbirinden ayırmak gerekir.Burada bize yol gösteren önemli ışık sevgidir.Bu dünyada -

Cenab-ı Hakk'tan sonra sevgiye en layık varlık,mahlükatın en şereflisi olan insandır."Habibullah"Yani Allah'ın sevgilisi vasfı, alemlere rahmet olarak gönderilen Hz.Muhammed(s.a.s.)'e verilmiştir.Gönlü insan sevgisiyle dolu olgun insanlar,hatalı bir davranışın bilgisizlikten mi,yoksa kasıtlı mı olduğunu hemen anlarlar.Enes bin Malik:"On yıl müddetleRasül-ü Ekrem'in hizmetinde bulundumBana bir defa bile "öf"dediğini uyumadım"buyuruyor.Beşer olarak Hz.Enes de belki ufak tefek bir Takım hatalar yapmıştır.Fakat onu yakından tanıyan ve seven Allah Rasülü,her seferinde anlayış ve Hoş görüile karşılamış,hiçbir zaman kendisini incitecek bir davranışta bulunmamştır.
Sevgili Peygamberimiz Uhud harbinde,hatalı davranışlarıyla büyük bir faciaya sebep olan arkadaşlarını bağışlamış,onun bu anlayışı ve hoş görüşü Kur'an-ı Kerim'de:"O vakit Sen Allah'tan gelen bir bağışlama ile onlara yumuşak davrandın.Eğer kaba,katı yürekli olsaydın,onlar etrafından dağılıp gitmiş olurlardı."buyrulmuş ve övülmüştür.Yine Uhud harbinde;kendisine okla,taşla saldıranların bu çılgınlıkları arşısında,öfkeleneceği yerde,onlara acımış."Allah'ım,kavmime doğru yolu göster!Onlar ne yaptıklarını bilmiyorlar, "buyurarak, insanlığa nasıl bir müsamaha ve büyük bir şefkatle baktığını göstermiştir.
Müslümanlar , kendi dindaşları şöyle dursun,başka dinlerden ve ırklardan olanlara karşı daTarihte görülmedikbir anlayış ve adalet örneği vermişlerdir.Avrupa hıristiyan alemi,asırlarca taassup Ve katılığın etkisiyle kendi inançlarından olmayanlara karşı,akla-hayale gelmeyen zulüm ve işkenceler Yapmışlar,aralarında yıllarca süren mezhep harplerini devam ettirmişlerdir.Tarih şahittir ki,Avrupalı- Lar,aralarında bir tek Müslüma'nın yaşamasına müsamaha etmediler.Özellikle Müslümanlardan aldıkLarı ülke ahalisine,hemen Hıristiyan olmalarını,aksi takdirde ya ölüm veya göçü seçmelerini söylediLer.Halbuki İslam Aleminde yaşayan gayr-i müslim cemaatler,asırlarca müslümanlarla yanyana,eşit Ve hür bir hava teneffüs ederek yaşadılar.Herhangi bir zulüm ve işkenceye maruz bırakmadılar.Müslümanlar hoşgörüyü,böylece sözle değil,davranışlarıyla bütün dünyaya gösterdiler.Milletimizin dün olduğu gibi bugün de böyle bir olgunluk içinde bulunduğuna inanıyoruz.(1)Al-i İmran 159.